Rys historyczny
Pierwsze opisy psów walczących, podobnych do bulteriera spotykane są w literaturze dużo wcześniej, zanim nazwany ojcem rasy James Hinks przyprowadził je w roku 1862 na wystawę. Taplin (cytowany u Backmana) w 1803 roku pisze o terierach krzyżowanych z buldogiem wśród niższych warstw społecznych, których używano do polowań. Z roku 1808 pochodzi obraz Jamesa Warda przedstawiający bullterriera maści czarno podpalanej z białymi znaczeniami. Według Edwarda C. Asha były już w roku 1819 białe psy nazwane Bulterierami Paddington, ważyły około 30 kilogramów. Głowy miały podobne do boksera.
 Około roku 1830 studenci z Oksfordu (Freeborns) wyhodowali białe bullterriery a w roku 1842 Sir Richard Burton zabrał takiego psa do Indii, gdzie rasa ta stała się jedną z najbardziej lubianych przez kolonistów.
James Hinks – hodowca zwierząt – około 1850 roku zaczął krzyżować bulteriery ze staroangielskimi białymi terierami. Wspomina się także o chartach angielskich (greyhoundach) i dalmatyńczykach. Swój udział w powstaniu rasy miał także z pewnością pointer, Bedlington Terrier i Staffordshire bulterier. Hinks miał ambicję by wyhodować rasę o białe maści. Jego psy miały być nie tylko piękniejsze od dawnych bulterierów, ale musiały także posiadać ich cechy charakteru – waleczność i zwinność.
Ponure i krwawe obyczaje
Od wczesnego Średniowiecza utrzymywał się w Anglii brutalny obyczaj "Bull Baitings", jednej z bardziej krwawych form walk psów, jakie zna historia. Polegała ona na pojedynku psa z bykiem - drapieżnik miał się wgry?ć w ciało byka i nie dać się mu strącić. W XVIII wieku, kiedy złakniona krwi publiczność zaczynała się nudzić przedłużającymi się męczarniami zwierząt, szczuto psami także innych przeciwników - nied?wiedzie, małpy czy nawet lwy i pantery. W całej Anglii powstawały duże areny, przeznaczone specjalnie do walk zwierząt.
Nowy wojownik
W XIX wieku, w poszukiwaniu idealnego psa do walk (zwanego "psem bojowym') krzyżowano buldoga z rozmaitymi odmianami terierów, przede wszystkim jednak z popularnym wówczas białym terierem, który, niestety, nie dotrwał naszych dni. Efektem był najbardziej uparty i najgro?niejszy pies, jaki dotychczas powstał, o wiele większy i mocniejszy niż bulterier, jakiego znamy dziś. Gdy w 1835 roku edykt królewski zabronił organizowania "Bull Baitings", wcale nie zakończyła się epoka znęcania się nad zwierzętami. Miłośnicy tej barbarzyńskiej rozrywki zeszli do podziemia i organizowali walki psów w ukryciu!
Bulterier wkracza na salony
W 1862 roku znany hodowca psów, James Hinks, zaprezentował pierwszego 'oficjalnego' bulteriera ze swej hodowli na wystawie psów. Była to śnieżnobiała suczka o niespotykanej dotychczas, wydłużonej i stosunkowo długiej głowie, w porównaniu z innymi 'bulterierami' niebywale elegancka.
Hinks nigdy nie zdradził, w jaki sposób osiągnął tak odmienny od innych psów bojowych wygląd swych zwierząt, najprawdopodobniej jednak użył w hodowli - obok buldoga i białego teriera - także i dalmatyńczyka.
PUSS
James Hinks za stworzenie przez siebie nowego wyglądu bulteriera zebrał nie tylko pochwały - zwolennicy poprzedniego, znacznie cięższego typu psa wypominali mu, że z "maszyny bojowej" uczynił modelkę. Hinks zatem rzucił swoim krytykom wyzwanie - walkę jego suki Puss z dowolnym, wybranym przez nich psem dawnego typu. Zwycięzca miał otrzymać nie tylko sporą sumkę pieniędzy, ale i skrzynkę niezłego szampana. Przeciwnicy spotkali się w Londynie i po niespełna pół godzinie było po walce: Puss rozszarpała swego przeciwnika na strzępy! Następnego dnia otrzymała także swa pierwszą z wielu nagród na konkursie piękności. Sukces na całej linii!
Bulterier miniaturowy
W 1943 roku przedstawiono światu bulteriera miniaturowego. Jego wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 35,5 centymetra, waga nie jest ograniczana. Warunek podstawowy: pies musi wyglądać jak dobry, idealnie pomniejszony bulterier normalnej wielkości, a jego masa powinna odpowiadać jego wielkości.
|
Bulterier z 1907 roku
|
Bulterier z 1934 roku
; |
Bulterier starego typu
W dawnych czasach bullterrierów uzywano również do popularnych w owym okresie rozrywek takich jak zagryzanie szczurów na czas, walk z innymi dzikimi zwierzętami.
Pierwsze bulteriery były wyłącznie białe. Dopiero wiele lat pózniej Kennel Club zaakceptował odmianę kolorową. Pierwszy championat dla kolorowego samca związany jest z rokiem 1935, zaś jeszcze w latach trzydziestych, zwłaszcza w Europie, bulteriery miały przycinane uszy.
Wielu miłośników bulteriera uważa, że prawdziwy bulterrier jest biały. Kolorowe to najczęściej pręgowane, tricolor i zółte.
W czasach dziesiejszych zarówno wygląd bulteriera jak i jego przeznaczenie uległo zmianie. Dzisiejszy bulterier jest psem rodzinnym i wystawowym.
CH Quest HELLRAISER
CH.BOCO BE GOOD OF ARICON
CH. Aricon One In The Eye
|
O Rasie 
